تبليغاتX
...هر چه میخواهد دل تنگت بگو
چهارشنبه دوازدهم تیر 1387
" باید از تو می گذشتم "
 

                                      خداوندا !               

                     در شوره زار سخت و تلخ روزمره گیها ،

                             تنها یاد توست که التیام بخش و

                              شیرین کننده این تلخیهاست ...

                                                            

 

                باید از تو می گذشتم ،تویی که عزیزترینی

                 تو یه حس عاشقونه ، برای من بهترینی

               باید از تو می گذشتم ،تویی حس عاشقیهام

          تویی که قدم میذاشتی ،توی خواب و توی رویام

              باید از تو می گذشتم ،تو برام حسی غریبی

   تو تموم خستگیهام ،تویی که فقط تونستی دل ساده ی منو بفریبی

 باید از تو می گذشتم ،تویی که حتی نداشتی ، یه صداقت تو کلامت

           من می رم تا بی نهایت ، تو بمون با روزگارت

    باید از تو میگذشتم ،ای همه غرور دنیا توی چشمای سیاهت

            آخرش منو گذاشتی ،توی حسرت نگاهت

 باید از تو می گذشتم،تویی که یه روزی بودی همه ی داروندارم

                        به خدا سپردمت من ،

                              تو برو ....

         نمی خوام تا دنیا دنیاست ،بذاری چشم انتظارم

                      باید از تو می گذشتم ،

                      باید از تو می گذشتم ....

 

 

 

+ نوشته شده توسط "سیما "
شنبه یکم تیر 1387
" سکوت "
 

    "   بهاران رفت و گُل از بوستان رفت

                                        حساب روز و شب از دستمان رفت  "

 

" سکوت "

سکوت می کنم ،

 به اندازه ی همه ی ستاره های آسمان ،

که حتی یکی از آنها را حتی به دروغ ،

در تصرف خویش ندارم .

سکوت می کنم ،

به پهنای اقیانوسی که ،

ابتدا و انتهایش نا معلوم است .

سکوت می کنم ،

به اندازه ی همه ی حرفهای درون دلم ،

که هنوز خیلی از آنها ناگفته مانده .

و سکوت می کنم ،

به اندازه ی همه ی عمرم ،

که ند انستم چگونه سپری شد ،

و نمی دانم ،

 تا به کی باید این تن تب دار ، را با خود همراه کنم  .

سکوت می کنم ،

به خاطر تو ،

به خاطر خودم ،

تا مبادا ، راز درونم برملا شود !!!

سکوت می کنم ،

تا کسی نداند که هنوز هم بی تابانه میخواهمت !!!

سکوت می کنم ،

تا روزی ، از غم کلامم مرغ عشق خانه ،

از خواندن باز نماند، و باز هم سرود عشق سر دهد .

سکوت من ، فریاد من است ،

که از هر صدایی رساتر و لرزاننده تر است .

فریادی است برای درد درونم .

مرحمی برای زخمی کهنه ، که بر دل دارم .

حرفهایی که فرصت نشد ،

 حتی یکی از آنها را بر زبان جاری کنم ...

و محکوم به سکوتی دائم شدم ...!!!

سکوت من ، همه ی حرفم شد .

سکوت من ، سرپوشی برای دردهای درونم ،

آبی روی آتشی همیشگی ،

و سکوت شد ،

همدم و یار همیشگی ام ...

   

                 

 

+ نوشته شده توسط "سیما "